Een bruikbare postmortem heeft een tijdlijn met tijden, de impact (wie werd getroffen en hoe lang), de bijdragende oorzaken, wat goed ging en wat niet, en een korte lijst acties met eigenaren en datums.
Postmortems zoeken geen schuldige: ze vragen hoe het systeem en het proces de fout mogelijk maakten, niet wie hem maakte. Mensen die bang zijn voor de schuld laten details weg, en juist in de details zitten de oplossingen.
Een korte versie publiceren bouwt vertrouwen op. Klanten die getroffen waren, willen weten dat de storing begrepen is en wat er verandert; een heldere openbare evaluatie doet vaak meer voor vertrouwen dan een perfect uptime-record.